(16/8/98) Περί θάλασσας

Tώρα θα πείτε ότι ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται, όμως φίλες και φίλοι αναγνώστες των εβδομαδιαίων παραληρημάτων του ανταποκριτή σας, πρόκειται για ένα πολύ καλό site. Και το ότι είναι σχεδιασμένο από το Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, ελάχιστα απασχολεί το γράφοντα. Ή καλύτερα, τον απασχολεί θετικά. Είναι η δεύτερη φορά που βλέπουμε μια καλή δουλειά εκ μέρους του θείου Κράτους (η πρώτη ήταν ο Οδυσσέας του Υπουργείου Πολιτισμού) και είθε να συνεχίσουν έτσι. Έχουν λεφτά, έχουν μέσα, ας κάνουν και κάτι να φχαριστηθούμε κι εμείς, καθώς μετά από εκείνα τα χαριτωμένα με τις φωτιές, κάπως πλακωθήκαμε.


Περί τίνος ομιλούμε; Περί του ιστοεξυπηρετητή (Μπούχαχαχαχα!) Θάλασσα του ΥΠΕΧΩΔΕ. Απαντά στην ομώνυμη διεύθυνση και σκοπό έχει να δείξει στους επισκέπτες τα αποτελέσματα του ποιοτικού ελέγχου που έγινε στις ελληνικές θάλασσες -σε περίπτωση που ανησυχούσατε (εγώ τουλάχιστον ανησυχούσα), είναι οι καλύτερες στην Ευρώπη. Θενξ φορ νάθινγκ θα πείτε, όμως δεν είναι έτσι. Εδώ μιλάμε με hard facts και εν πάσει περιπτώσει, το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητα του site. Και είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικό φίλες και φίλοι.


Παρά το ότι έχω αποφύγει ως τώρα να κάνω στο S.N.A.F.U. αυτό που κάνω στην καθημερινή μου δουλειά, ήτοι site reviewing, εδώ θα κάνω μια εξαίρεση. Είναι πολύ καλή δουλειά καλοί μου αναγνώστες και να πάτε να τη δείτε ASAP -παραπομπή υπάρχει στο τέλος του κειμένου). Ωραία χρήση των τεχνολογιών που πρέπει, καθαρός σχεδιασμός, πολλές πληροφορίες, εύκολη πλοήγηση, χρήσιμα data, με την ψηφοφοριούλα του για να έχει και κάτι από παιχνίδι να μπει ο κόσμος και με κάμποσες φωτογραφίες, δίνει στον επισκέπτη του αυτό ακριβώς που θέλει να μάθει. Δηλαδή το ποιες είναι οι καλύτερες παραλίες, όχι από πλευράς ομορφιάς (περί ορέξεως ουδείς λόγος και τα περί κολοκυθόπιτας δεν τα κατάλαβα ποτέ) αλλά από πλευράς καθαριότητος.


Δεν είναι ωραίο, να βλέπει κανείς μια τεχνολογία να χρησιμοποιείται σωστά; Και όταν λέω σωστά, εννοώ με έναν τρόπο που και την τεχνολογία προωθεί και το χρήστη βοηθάει και δίνει κάτι διαφορετικό από τα μέχρι τώρα υπάρχοντα. Φυσικά υπάρχουν και έντυποι οδηγοί -τι διάολο, τόσα χρόνια πως τη βγάζαμε;- όμως εδώ έχουμε κάτι πιο ζωντανό και πιο παραμετροποιήσιμο από το χρήστη. Αυτό που ψάχνεις είναι μπροστά σου πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο ξεκάθαρα. Κάτι τέτοιες στιγμές χαίρομαι το Internet. Ειλικρινά δηλαδή, σκέφτομαι σοβαρά να βρω τον άνθρωπο που το σκέφτηκε και να του σφίξω το χέρι. Όχι λόγω πρωτοτυπίας (σιγά) αλλά επειδή το έκανε.


Και βέβαια είναι και το ίδιο το θέμα καλοί μου αναγνώστες. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι, η θάλασσα είναι από τα πράγματα που γεμίζουν το μυαλό όλων μας. Το χρώμα, η γεύση και η μυρουδιά της, η γενικότερη αίσθηση που σου αφήνει το μεσημέρι στις Κυκλάδες ή το απόγευμα στη Ζάκυνθο, το πρωί στο Πήλιο και η νύχτα στη Σκόπελο είναι πράγματα με τα οποία έχουμε μεγαλώσει και ίσως πια να μη μας κάνουν αίσθηση. Αν όμως κάποιο καλοκαίρι μας λείψουν, τότε συνειδητοποιούμε ότι κάτι έχει αλλάξει -κάνω λάθος; Την έχουμε μάθει και την έχουμε αγαπήσει τη θάλασσα φίλες και φίλοι. Και όσο και αν δε χωράει στο Δίκτυο, είναι άλλη αίσθηση να ξέρεις ότι είναι εκεί, κοντά και ότι περιμένει να την πλησιάσεις.


Με αυτά τα πράγματα στο μυαλό, όπως κάθε καλοκαίρι, ήταν που επισκέφθηκα το site. Και ομολογώ ότι με άγγιξε κάπως περισσότερο -σε σημείο να αδημονώ για τις επόμενες (;) διακοπές μου. Όπως σας είπα, δυστυχώς κατάφερα να χωρέσω μόνο μια εβδομάδα θάλασσας στο πρόγραμμα μου και έχει αρχίσει να με τρώει ο κώλος μου για τη συνέχεια. Αν όλα πάνε καλά, αυτό θα γίνει την άλλη Δευτέρα -το S.N.A.F.U. αυτόν τον Αύγουστο είναι λίγο μετ' εμποδίων- αν όχι, μας βλέπω εδώ, να αρκούμαστε στις εικόνες της θάλασσας από τους servers των άλλων.


Το site είναι στη διεύθυνση http://www.thalassa.gr/ και (παρά τα όσα λέει ο φίλος μου ο Π.) είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω δει τον τελευταίο καιρό. Δείτε το, επιλέξτε την παραλία του γούστου σας και άμα μπορείτε, τσιμπήστε τον καλό (ή την καλή) σας ή κάποιο φίλο και τρέξτε προς τα εκεί. Τα μπάνια του λαού συνεχίζονται απρόσκοπτα και ας βαράνε οι εμπρηστές ό,τι πράσινο στέκεται όρθιο. ’ντε μπας και γεμίσουμε καμιά μπαταρία.


Το ραδιόφωνο παίζει Διονύση Σαββόπουλο (Θαλασσογραφία), η ώρα είναι 11.50 βράδυ Κυριακής 16 Αυγούστου και το εβδομηκοστό έβδομο S.N.A.F.U. πάει να ονειρευτεί τη Σιθωνία της Χαλκιδικής (με την καλή του ως μέρος του ονείρου). Καλή σας εβδομάδα.

(9/8/98) Επιστροφή

Καλώς σας βρήκα φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. Τελικά οι μίνι διακοπές του ανταποκριτή σας κράτησαν λίγο περισσότερο, αν και η απουσία εκτός Αθηνών κράτησε μόνο μια εβδομάδα. Απλά, η επάνοδος βρήκε πολλά πράγματα να περιμένουν (470 mails, κάτι κείμενα που έπρεπε να γραφτούν αμέσως και διάφορα άλλα μικρά, καθημερινά και εκνευριστικά πραγματάκια) και έπρεπε να γίνουν προκειμένου να μπορέσουμε να ξαναβρούμε την ησυχία μας. Ελπίζω ότι δε σας έλειψα ιδιαίτερα, καθώς -αν κρίνω από τις μετρήσεις- μάλλον έχετε πάει και εσείς κάπου για να ξεκουράσετε το μυαλό και το σώμα σας. Σιγά-σιγά θα επανέλθουμε.


Η θερινή ραστώνη συνεχίζεται, η Αττική καίγεται ακόμα (αν και ευτυχώς τα πολλά έγιναν και πέρασαν, ελπίζουμε), η αγορά είναι αρκετά πεσμένη -αφού όλοι λείπουν- και το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς, είναι να συζητά για δουλειές που θα αρχίσουν από το φθινόπωρο. Και είναι πολλές, γεγονός που κάνει τον ανταποκριτή σας αισιόδοξο μεν, ελαφρώς αγχωμένο δε. Θα γίνουν όλα αυτά; Και αν ναι, θα τα προλάβουμε ή θα τρέχουμε σα μουρλοί; Ο καιρός θα δείξει βεβαίως, χώρια που υπάρχει και η λαϊκή σοφία περί πολλών κερασιών και μικρών καλαθιών.


Προς το παρόν ασχολούμεθα με τον Τέρι Πράτσετ. Συμπαθέστατος κύριος, βρετανικής καταγωγής, συγγραφέας και ελαφρώς παράφρων, με γενειάδα, καπέλο και μια ιδιόμορφη αντίληψη σχετικά με τον κόσμο και με τα μυθιστορήματα φαντασίας. Αν οι κόσμοι του Κόναν του Κιμέριου και του Τόλκιν είναι του γούστου σας, αναζητήστε τον Πράτσετ για μια πιο χιουμοριστική ματιά των κόσμων αυτών. Αν μάλιστα τα αγγλικά σας είναι ικανοποιητικά, προτιμήστε να πιάσετε τα πράγματα από την αρχή στη γλώσσα αυτή. Πέραν του ότι το πρωτότυπο είναι πάντα καλύτερο από τη μετάφραση (ενδιαφέρον να το λέει αυτό ένας μεταφραστής, ε;), ο άνθρωπος έχει πολύ καλή γλώσσα, τα πιο πολλά καλαμπούρια του δουλεύουν καλύτερα στη γλώσσα του και επιπλέον στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί μόλις πέντε από τα πολλά βιβλία του. Με τρία Usenet groups αφιερωμένα στον ίδιο και τη δουλειά του (alt.fan.pratchett, alt.books.pratchett, alt.fan.pratchett.announce), ένα webring και αρκετά sites, ο Πράτσετ είναι πολύ εύκολος να βρεθεί και μέσα στο Δίκτυο. Ξεκινήστε από το ανεπίσημο fan club του, στη διεύθυνση http://www.geocities.com/ RainForest/3691/ και συνεχίστε από εκεί. Ή από το Yahoo! -ξέρετε τώρα.


Πέραν τούτων, ο ανταποκριτής σας προσπαθεί να καταλάβει όλη την υστερία που έχει πέσει με το e-commerce και που όσο περνάει ο καιρός θα την ακούμε όλο και περισσότερο ως φαίνεσθαι. Δηλαδή, ως τώρα δεν αγοράζαμε σαν τρελοί, μέχρι να εξαντληθούν τα μετρητά, οι πιστωτικές κάρτες και τα δανεικά μας; Δεν έχουμε γίνει αρκετά καταναλωτικά γουρούνια που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς ψηφιακό αποχυμωτή, βραστήρα αυγών από τιτάνιο, ηλεκτρονικό μαστίγιο για πιγκουίνους και φορητό υπολογιστή με 97 TB RAM; Γουότ'ς δε μπιγκ φατ φάκιν ντιλ ας πούμε; Το ότι θα μπορούμε να αγοράζουμε (ή για την ακρίβεια να παραγγέλνουμε) όλα τα παραπάνω 24 ώρες το 24ωρο είναι τόσο σημαντικό ώστε το ΤΙΜΕ να το κάνει κύριο θέμα; Και φυσικά ό,τι πει το ΤΙΜΕ σήμερα, το λένε όλες οι εφημερίδες ανά τον κόσμο αύριο, δίνοντας έτσι στον κόσμο μια εικόνα ελαφρώς εσφαλμένη.


Θυμηθείτε τι έγινε πριν από τρία χρόνια με την υστερία περί πορνογραφίας στο Internet. Ένας παπάρας πούλησε στο ΤΙΜΕ μια καλή (ή έτσι φάνηκε) ιδέα, οι καλοί συνάδελφοι τσίμπησαν, έφτιαξαν και εκείνο το κατάπτυστο εξώφυλλο με το παιδάκι και ξαφνικά όλος ο πλανήτης γέμισε με αφηνιασμένους γονείς που ανησυχούσαν για τα βλαστάρια τους. Ενδεικτικά αναφέρω, ότι γνωστός μου, από τους πιο διάσημους περιοδικάδες στην Ελλάδα, χρησιμοποιούσε για καιρό μετά το συγκεκριμένο άρθρο για να με πείσει ότι το 95% του Δικτύου είναι πορνογραφικό. Και αν τώρα ένα μεγάλο ποσοστό είναι, τότε σίγουρα δεν ήταν. Η δύναμη της δημοσιότητος βλέπετε. Κάτι ανάλογο πάει να γίνει και τώρα, με το e- commerce. Έχουμε να ακούσουμε μαλακία που θα πάει σύννεφο.


Εντάξει, κάποιες εταιρίες έχουν λόγο να στρέφουν την προσοχή μας στο e-commerce και σε συναφείς δραστηριότητες, επειδή πέντε χρόνια μετά, δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν ούτε δραχμή, σεντ ή σαντίμ από το Internet. Τα χώσανε στα τμήματα έρευνας και ανάπτυξής τους, σε διαφήμιση και σε εξοπλισμό και τώρα προσπαθούν να βρουν το κοινό που θα συνδράμει ώστε να ρεφάρουν έστω ένα μέρος από τις επενδύσεις που έκαναν, ειδικά μάλιστα όταν κάποιες εταιρίες καταφέρνουν να βγάλουν πράγματι λεφτά από την ιστορία αυτή. Οπότε, να βγάλουμε κι εμείς -πιο μαλάκες είμαστε; Πάρτε λοιπόν e-commerce και λύσεις για online εμπόριο, άσχετα αν η ιδέα είναι παμπάλαια και οι υλοποιήσεις -ακόμα- αρκετά ασταθείς. Θυμηθείτε το φίλες και φίλοι αναγνώστες, αυτή η ιστορία θα βγάλει γέλιο κάποια στιγμή.


Οι διαφημιστές ανακάλυψαν (έστω και καθυστερημένα) το ρόλο τους στην όλη ιστορία, η ΙΒΜ δεν ανανέωσε τη σύμβασή της για τις Ολυμπιάδες μετά το Σίδνεϊ (άσχετο άλλά ομολογώ ότι εξεπλάγην κάπως), η Microsoft κερδίζει έδαφος, το Linux το ίδιο και ο καιρός δε λέει να αλλάξει λιγάκι, κάνοντάς μας να σκεφτόμαστε άλλο ένα σετ διακοπών κατά το τέλος Αυγούστου. Επίσης έχει και πανσέληνο αυτό το Σαββατοκύριακο, γεγονός που μας κάνει ελαφρώς νευρικούς. Έχει και τα άσχημά της η επιστροφή, όσο και αν χάρηκα πολύ που σας ξαναείδα. Επιστρέφω στον Πράτσετ μου, αναμένω -ακόμα- τα βιβλία μου από το Amazon (δύο μήνες και ο χορός καλά κρατεί) και θα τα πούμε από βδομάδα. Κουράγιο.


Το ραδιόφωνο παίζει Buchman Turner Overdrive (Takin care of business), η ώρα είναι 12.30 μεσημέρι Κυριακής 9 Αυγούστου και το εβδομηκοστό έκτο S.N.A.F.U. πάει να πάρει τηλέφωνο την καλή του. Καλή σας εβδομάδα.

(25/7/98) Αυτά...

Φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. ο ανταποκριτής σας, σας χαιρετά για μια εβδομάδα. Όπως θα είδατε την προηγούμενη εβδομάδα, μάλλον κουραστήκαμε κάπως -το κείμενο ανέβηκε με δυο μέρες καθυστέρηση ενώ ήταν έτοιμο στην ώρα του. Ας είναι καλά ο εν Δικτύω (συν)αδελφος Αλέξανδρος που φρόντισε να χτυπήσει συναγερμό στον ανταποκριτή σας, όμως φαίνεται ότι χρειαζόμαστε λίγη ξεκούραση. Έτσι, συνδυάζοντας την ανάγκη αυτή με κάποια χάρη που πρέπει να γίνει για λογαριασμό ενός φίλου, την κοπανάμε για την νήσο Κύθνο το πρωί της Κυριακής.


Το S.N.A.F.U. που διαβάζετε, θα μπει online από έναν εκλεκτό φίλο και (επίσης) συνάδελφο και όταν θα το δείτε ο ανταποκριτής σας θα είναι αλλού. Η Γερουσία των ΗΠΑ ετοιμάζει το δεύτερο CDA, οι παρθένοι του Internet απεδείχθησαν φάρσα, και οι εξελίξεις τρέχουν, όμως το S.N.A.F.U. αυτή τη βδομάδα δε θα ασχοληθεί καθόλου με τα Δικτυακά τεκταινόμενα. Θα τα ξαναπούμε σε μια εβδομάδα που -πρώτα ο Θεός θα είμαστε πίσω.


Το ραδιόφωνο παίζει Led Zeppelin (Stairway to heaven), η ώρα είναι 12.36 μεσημέρι Σαββάτου 25 Ιουλίου και το εβδομηκοστό πέμπτο S.N.A.F.U. πάει για κάποια ψώνια της τελευταίας στιγμής. Ο σέρβος ακορντεονίστας διακόπτει τη μουσική του ραδιοφώνου καθώς βολτάρει κάτω από το παράθυρο του ανταποκριτή σας, ο αέρας εξακολουθεί να φυσάει, η Ελένη ετοιμάζεται και αυτή και εμείς θα τα ξαναπούμε σύντομα. Καλή σας εβδομάδα.

(19/7/98) Περί αλλαγών

Εχω την εντύπωση φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. ότι οι τελευταίες μέρες συνωμοτούν εις βάρος της ψυχικής μας υγείας. Αν και είναι καλοκαίρι, η φύσις ησυχάζει και η θερινή ραστώνη μπαίνει από τις χαραμάδες -διάολε, έξω σφυράνε τζιτζίκια και βρίσκομαι στα Εξάρχεια!- κάποια πράγματα που συνέβησαν πρόσφατα με κάνουν να αναρωτιέμαι περί της ορθότητος του γιαλού ή περί της δυνατότητός μας σχετικά με το ορθό αρμενίζειν. Δεν ξέρω αν τα πήρατε χαμπάρι, όμως αν τα πήρατε, ίσως συμφωνήσετε.


Πρώτα απ' όλα, το SportLine. Πάνω που έγραφα ότι είναι αδιανόητο ένα site σαν αυτό να μην πάρει όλα τα βραβεία του Φεστιβάλ Διαφήμισης με το ένα χέρι, έρχεται η πραγματικότητα με μια χλαπάτσα ανά χείρας. Αφ' ενός το SportLine πλέον δεν είναι στην Ελλάδα (το hosting εννοείται) αλλά στην Καλιφόρνια και δεύτερον το site πλέον είναι συνδρομητικό. Αν είναι δυνατόν! Ένα (1) σοβαρό παράδειγμα είχαμε για το ότι μπορείς να φτιάξεις κάτι καλό Internetικά και πήγε κι έγινε επί χρήμασι, χάνοντας έτσι το βασικό του -ΙΜΗΟ- χαρακτηριστικό. Τι να πεις.


Και όλα αυτά στην ίδια χρονική περίοδο, που οι Times της Νέας Υόρκης, αποφασίζουν να διακόψουν το συνδρομητικό τους μοντέλο και να το γυρίσουν στο δωρεάν, εκτιμώντας ότι ως τρόπος λειτουργίας (mondus opernadi που θα 'λεγαν και οι ρωμαίοι στον Αστερίξ) δεν είναι κατάλληλος για το Internet όπως είναι τώρα. Βέβαια, εύλογα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι τα μεγέθη των δύο επιχειρήσεων είναι κάπως διαφορετικά, όμως υποτίθεται ότι το Δίκτυο είναι ο μεγάλος εξισωτής, n' est pas? Κρίμα, διότι το SportLine μου είχε φανεί καλή ιδέα, παρά την απέχθειά μου στη θεματολογία του (δε φταίνε οι άνθρωποι, εγώ φταίω που είμαι αλλεργικός με τα αθλητικά). Βέβαια ουδείς μας λέει ότι δε θα αλλάξουν τα πράγματα στο μέλλον -αν μη τι άλλο, και οι Times ξεκίνησαν κάπως και στη διαδρομή άλλαξαν.


Πάνω που πάω να συνέλθω, μαθαίνω (καθυστερημένα είναι η αλήθεια) ότι το περιοδικό Boardwatch, το πιο έγκυρο ίσως περιοδικό της αμερικάνικης πιάτσας για θέματα Internet, δικτύωσης και ISPs, αγοράστηκε από τη Mecklermedia, την εταιρία που εκδίδει το πιο παλιό περιοδικό για το Δίκτυο, το Internet World (για να μη νομίσετε ότι υπάρχει πρωτοτυπία στους τίτλους) και που κατέχει το -αξιοζήλευτο ομολογουμένως- domain, "internet.com". Και δε σας κρύβω φίλες και φίλοι, ότι αισθάνθηκα κάπως περίεργα. Βλέπετε, το Boardwatch ήταν για τον ανταποκριτή σας, τόσο μια βασική πηγή, όσο και ένας πολύ καλός τρόπος για να περνάει η ώρα. Και παρά το γεγονός ότι δεν έχουμε λόγους να πιστέψουμε ότι ο Jack Rickard (ο εκδότης και ψυχή του περιοδικού) και η εκλεκτή του συντροφιά θα χάσουν το "χέρι" τους, νοιώθω ότι δεν είναι το ίδιο.


Και φυσικά, το τελικό καρφί ήρθε από το φοβερό θέμα με το ζεύγος των 18χρονων. Είμαι σίγουρος ότι δεν καταφέρατε να το χάσετε, ακόμα και αν προσπαθήσατε. Κανάλια και εφημερίδες έπεσαν με τα μούτρα πάνω στο δελτίο του Ρώυτερ και μας σκότισαν τα συκώτια με τους δύο νέους που για να δείξουν σε όλον τον κόσμο ότι το σεξ είναι πολύ ωραίο πράγμα, αποφάσισαν να το κάνουν (για πρώτη φορά στη ζωή τους) ενώπιον του φιλοθεάμονος Internetικού κοινού, μέσα από του site τους, το Our First Time. Βρήκαν έναν ISP, που είναι κάπως ελαστικός ως προς το περιεχόμενο (είναι αυτός που πρωτοκυκλοφόρησε και τα γνωστά βιντεάκια με την Πάμελα ’ντερσον), στήσανε το κόλπο, δώσανε συνεντεύξεις στο Salon και στο Wired, και περίμεναν να γίνει παιχνίδι.


Το παιχνίδι βεβαίως έγινε -σιγά που δε θα έπεφταν με τα μούτρα οι καλοί συνάδελφοι πάνω σε κάτι τέτοιο, και δη μέσα στο κατακαλόκαιρο που δεν υπάρχουν και σοβαρά θέματα εκτός από τις φωτιές (έχουμε βέβαια και τη Νέα Δημοκρατία με τους γάμους και τα καραγκιοζιλίκια των βουλευτών της, όμως νομίζω ότι ξεφεύγω). Είδαμε το site σε διάφορες εκδοχές, ακούσαμε σχόλια διαφόρων τύπων, ορισμένες ηθικολογίες (πάντα υπάρχουν και οι ηλίθιοι), είδαμε και κανά δυό σχετικότερους (όπως αυτός που άλλαξε το background της σελίδας για να γράφει πιο καλά στην κάμερα) και περιμέναμε να δούμε τι θα γίνει, με τα πατατάκια ανά χείρας. Και βέβαια είδαμε ένα μύδι, για να μην πω τίποτα χειρότερο και δεν κάνει μέρες πού 'ναι.


Διότι βεβαίως το πράγμα ήτο μαϊμού και έσκασε πριν ακόμα αρχίσει. Ο ISP έκανε δηλώσεις, το "ζεύγος" εξαφανίστηκε και οι συνάδελφοι έμειναν με την κάμερα στο χέρι (ή μη τι χείρω είπω) να ψάχνουν για θέμα, αν και μάλλον δε θα χρειαστεί να ψάξουν πολύ. Υπάρχει η σπείρα των εμπόρων πορνογραφίας από την Ολλανδία. Πάτε στοίχημα ότι τώρα που το Internet τους την έκανε (ή έτσι νομίζουν) θα πέσουν με τα μούτρα στους πορνογράφους και θα τα βάλουν με το Δίκτυο; Αχ, χρειάζομαι διακοπές νομίζω φίλες και φίλοι, παρά την ιδέα μου ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι και να μην πάμε, πάλι καλά είμαστε. Ίσως πρέπει να φύγουμε για καμιά ανταπόκριση από κανένα νησί.


Το ραδιόφωνο παίζει κάτι από το Μεγάλο Ερωτικό του Χατζηδάκι -αντίο κυρία Φλέρη. Η ώρα είναι 2. 20 μεσημέρι Κυριακής 19 Ιουλίου και το εβδομηκοστό τέταρτο S.N.A.F.U. περιμένει τον υδραυλικό (καζανάκια και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Πρέπει να μιλήσουμε και με την Ελένη για εκείνες τις διακοπές κάποια στιγμή. Καλή σας εβδομάδα και περαστικά μας, ως αγορά και ως άνθρωποι.

(12/7/98) Σκόρπια

Είναι μια ικανοποίηση φίλες και φίλοι αναγνώστες το ότι πέρασε όλη αυτή η ιστορία με τα βραβεία και ησυχάσαμε. Για αρκετές μέρες, ορισμένοι εξ' ημών είχαν εμπλακεί σε συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων που κάθε άλλο παρά προήγαγαν τη σκέψη μας. Βαρετά πράγματα και ανοησίες φίλες και φίλοι. Παράλληλα, η πιάτσα αρχίζει και ενδίδει στην καλοκαιρινή ραστώνη (ΤΜ), οι περισσότεροι την κοπανάνε για κάποια τριήμερα, οι κουβέντες για δουλειές μεταφέρονται στο Σεπτέμβριο, τα περιοδικά κλείνουν την ύλη των τευχών τους με γοργούς ρυθμούς προκειμένου να την κάνουν άπαντες προς την πλησιέστερη παραλία και γενικώς μια κατάσταση αφόδευσε εντός. Τι δίκτυα και ιστορίες μου λες τώρα.


Και μέσα σε όλο αυτό το χάλι, ο ανταποκριτής σας προσπαθεί να οργανώσει τη σκέψη του για την επερχόμενη σεζόν. Κάποιες δουλειές υπάρχουν, κάποιες άλλες είναι στα σκαριά (έχουν γίνει οι κουβέντες αλλά αναμένουμε το Σεπτέμβρη), νέα έντυπα πρόκειται να ξεκινήσουν, κάποια από τα παλιά αναδομούνται -που μου 'ρθε τώρα αυτό- και συνεπώς μπορεί να συμπεριλάβουν και το γράφοντα στις τάξεις τους. Παράλληλα ετοιμάζω εκείνο το βιβλίο που λέγαμε, αν και τελικά φαίνεται ότι δε θα είναι το ίδιο το S.N.A.F.U. αλλά κάτι με αφετηρία το S.N.A.F.U. Ίσως είναι καλύτερα το S.N.A.F.U. να μείνει μόνο online. Αν πάντως όλα πάνε καλά, θα συναντήσετε τον ανταποκριτή σας στα βιβλιοπωλεία, πολύ σύντομα.


Αλλά νομίζω ότι παραληρώ. Και η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι λίγο περίεργα φίλες και φίλοι. Τον τελευταίο καιρό διαβάζω πολύ -τέσσερα βιβλία ταυτόχρονα, προσπαθώντας να καταρρίψω το ρεκόρ του άλλου διάσημου κοντού, του Ναπολέοντα- ενώ παράλληλα σκέφτομαι την πιθανότητα της διευρύνσεως του επαγγελματικού μου αντικειμένου. Δεν εννοώ να πιάσω καμιά δουλειά σε τράπεζα για να συμπληρώνω το εισόδημά μου -προς Θεού. Απλά σκέφτομαι ώρες-ώρες ότι υπάρχουν ένα σωρό θέματα για τα οποία θα άξιζε να γράψει κανείς και τα οποία δε σχετίζονται (άμεσα τουλάχιστον) με το Internet. Και αυτό, όχι επειδή το Internet έχει πάψει να μου λέει -κάθε άλλο- αλλά επειδή υπάρχει πολύς κόσμος στον οποίο ο ανταποκριτής σας θα ήθελε να έχει πρόσβαση, και ο οποίος (κόσμος) δεν έχει σχέση με το Internet αλλά έχει σχέση με πολλά άλλα πράγματα.


Το αστείο είναι ότι και αυτές οι ανησυχίες μου προήλθαν από το ίδιο το Internet. Όσο ψάχνω στο Δίκτυο και όσο αυτό μεγαλώνει, βρίσκω όλο και περισσότερα πράγματα που θα μπορούσαν να είναι θέματα για περιοδικά και εφημερίδες, όλο και περισσότερα πράγματα που ενδιαφέρουν πολύ κόσμο, όλο και περισσότερα πράγματα που μπορούν να πυροδοτήσουν προβληματισμούς και συζητήσεις. Και παράλληλα, εντυπωσιάζομαι όλο και περισσότερο από τη δυνατότητα του μέσου σαν πηγή πληροφοριών και σα μια διαρκής βιβλιοθήκη που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο. Ακόμα και με το γνωστό πρόβλημα της αναζητήσεως πληροφοριών (το οποίο παρεμπιπτόντως γίνεται εμφανέστερο κάθε μέρα που περνάει), παραμένει ένα καταπληκτικό εργαλείο και εξοργίζομαι με το πόσο το αγνοούν οι περισσότεροι συνάδελφοι.


Ακόμα και αυτή τη στιγμή που γράφω τις γραμμές αυτές, υπάρχουν 4 browsers ανοιχτοί που κατεβάζουν υλικό τόσο για δουλειά, όσο και για προσωπική αναζήτηση. Ο ένας φέρνει υλικό για τον οικονομολόγο John Keynes, ο άλλος για το φιλόσοφο Herbert Marcuse, ο τρίτος για το ρεπορτάζ του CNN σχετικά με το αέριο σαρίν στο Βιετνάμ και ο τέταρτος για το μύθο του Ιερού Δισκοπότηρου. Α ναι. Υπάρχει και ένας πέμπτος, ο οποίος απλά ακολουθεί τυχαία links -η τακτική του ντετέκτιβ Ντερκ Τζέντλι (τον οποίον θα γνωρίζετε όσοι ασχολείστε με το συγγραφέα Ντάγκλας ’νταμς). Δοκιμάστε το και είναι βέβαιο ότι θα πέσετε σε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Πληροφορίες, ιδέες και σχόλια, εναλλάσσονται συνεχώς δίνοντας ένα σωρό από ερεθίσματα σε οποιονδήποτε είναι διατεθειμένος να τα ψάξει. Γιατί άραγε είναι τόσο λίγοι αυτοί που το κάνουν; Λάθος ερώτηση στην περίοδο μεταξύ Μουντιάλ και Μουντομπάσκετ μάλλον...


Πολύ συχνά έχω την εντύπωση ότι βρίσκομαι σε άλλο πλανήτη φίλες και φίλοι αναγνώστες. Τόσα πράγματα βρίσκονται τόσο κοντά -δεν έχεις παρά να απλώσεις το χέρι σου και να τα πάρεις. Και όμως είναι ελάχιστοι αυτοί που το κάνουν. Οι περισσότεροι, παρακάμπτουν αυτή την τεράστια δυνατότητα και αρκούνται στο να γκρινιάξουν για αυτά που δεν έχουν, για αυτά που δε γίνονται και για αυτά που δεν μπορούν να κάνουν. Μάλλον έχει να κάνει με το εθνικό σπορ της ανικανοποίητης χώρας που ζούμε ή της εποχής που ανάγει την ουσία των πραγμάτων στην απόκτηση ενός κόκκινου σπορ αυτοκινήτου, στο συγχρωτισμό με ξανθές υπάρξεις και στη δυνατότητα διακοπών στα Κανάρια Νήσια (ο τόνος στο ήτα) -αλήθεια, ξέρετε ποιο είναι το TLD για τα Νησιά αυτά; Κάπου διάβαζα τις προάλλες ότι είναι ΥΒ, εκ του "yellow bird". Είναι αυτό που λέμε "δημοσιογραφικές πληροφορίες μη απολύτως εξακριβωμένες".


Η αγορά δεν έχει νέα τις μέρες αυτές φίλες και φίλοι. Υπάρχουν πράγματα που ψήνονται, αλλά με τη χαλαρότητα που περιμένει κανείς τέτοια εποχή. Ένας φίλος webmaster, μου έλεγε προχθές ότι βλέπει κάποια ενθαρρυντικά στοιχεία, με κύριο την αύξηση των ποσών που παίζονται στις δουλειές. Ένας άλλος, εξ ίσου webmaster, πιο νέας εταιρίας όμως, μου έλεγε ότι έχει πέσει πολλή δουλειά λόγω του ανασχεδιασμού στα sites πελατών που βιάστηκαν να έρθουν, αλλά δεν πήραν αυτά που περίμεναν ή που έλπιζαν. Και τα δύο στοιχεία αξίζουν έρευνας και δείχνουν ότι η κατάσταση εγκυμονεί ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Αναμένουμε, αν και το κύριο ενδιαφέρον μας είναι στο πως θα βολέψουμε το θέμα της απομακρύνσεως από το άστυ για ορισμένα αναζωογονητικά μπάνια. Ανάγκη της εποχής βλέπετε.


Το ραδιόφωνο παίζει Clash (1977), η ώρα είναι 3 μεσημέρι Κυριακής 12 Ιουλίου και το εβδομηκοστό τρίτο S.N.A.F.U. πάει για φαί. Το στομάχι της Ελένης πάει καλύτερα και ελπίζουμε ότι μερικά μπάνια θα κάνουν τα πράγματα ακόμα πιο καλά. Καλή σας εβδομάδα και ελπίζω να είμαστε πιο συγκροτημένοι στο προσεχές μέλλον.

(5/7/98) Περί βραβεύσεων

Τα καταφέραμε φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. Αποδείξαμε την αξία μας περίτρανα σε όλη την αγορά. Μας αναγνώρισαν. Μας βράβευσαν, παραδεχόμενοι έτσι ότι υπάρχουμε. Και δε μιλάμε εδώ για τίποτα τυχάρπαστους, έτσι; Μιλάμε για τους διαφημισταράδες, την αφρόκρεμα της αγοράς. Τους ανθρώπους που λύνουν και δένουν, και που θα φέρουν το μάννα από τον ουρανό στην πολύπαθη αγορά τοιυ μικρού μας Internet. Ας κάνουμε χαρές μεγάλες που έλεγε και ο Σπύρος -καλή του ώρα.


Σε μια λαμπρή τελετή, στο Μέγαρο Μουσικής (you know, στη Βασιλίσσης Σοφίας), ανάμεσα σε στελέχη διαφημιστικών εταιριών, δημοσιογράφων και πλήθους κόσμου, η αγορά μας αναγνωρίστηκε επίσημα ως ισοϋψής με αυτή όλων των άλλων επικοινωναικών αγορών. Και τερις φορείς εξ' ημών πήραν στα χέρια τους τα σημαντικά βραβεία που ως τώρα αποτελούσαν μονοπώλιο των διαφημιστών. Σύντροφοι τα καταφέραμε ως δικτυάδες και ως άνθρωποι. Πως να μη χαρούμε μετά;


Κάποιοι δυσκοίλιοι βέβαια, έσπευσαν να πουν τις γνωστές παπάρες που λένε συνήθως. Ότι δηλαδή δε μας τιμά καθόλου, ότι είναι επιεικώς παράλογο να είναι στην ίδια κατηγορία CD ROMs, web sites και διαφημίσεις γηπέδων, ότι με 100.000 δραχμές ανά συμμετοχή ήταν πολλοί αυτοί που δεν μπόρεσαν να κατεβάσουν sites, ότι ένα site που το καταθέτεις σε βίντεο μπορεί να έχει ό,τι θέλει χωρίς να σημαίνει ότι δουλεύει online, ότι η επιτροπή θα μπορούσε να είναι επιλεγμένη καλύτερα, και διάφορα άλλα. Όμως ξέρετε - δυσκοίλιοι είναι, αυτά θα λέγανε.


Εδώ οι άνθρωποι μας έκαναν την τιμή να μας βάλουν να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι μαζί τους. Μοιράστηκαν μαζί μας το κέτερίνγκ τους. Μας δείξανε στην τηλεόραση. Μας είπαν "μέλλον της επικοινωνίας". Μας έδωσαν μια ταυτότητα βρε αδερφέ. Και εμείς αντί να το αναγνωρίσουμε, καθόμαστε και ασχολούμαστε με το αν έπρεπε να πάρει βραβείο το Zoom, αν το SportLine είναι ή δεν είναι καλό site και τέτοιες σαχλαμάρες. Είμαστε σοβαροί; Έτσι θα γίνουμε άνθρωποι ρε; Έτσι θα γίνουμε σαν κι αυτούς; Έτσι θα ξεκολλήσουμε από τα δίκτυα και θα μπούμε στα σαλόνια;


Η όλη κατάσταση θα ήταν αστεία, αν δεν ήταν τραγική φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. Το να συμπεριληφθούν τα νέα μέσα σε ένα Φεστιβάλ Διαφήμισης, είναι φυσικό επακόλουθο της εμπορευματοποιήσεως του Internet -ούτε να το εμποδίσουμε μπορούμε, ούτε και θα έπρεπε ακόμα και αν μπορούσαμε. Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίον τα πάντα έχουν μια οικονομική διάσταση και όποιος δεν το καταλαβαίνει ή δε συμφωνεί, καλά θα κάνει να ετοιμαστεί για μερικές κάπως άβολες καταστάσεις (προσοχή, δε λέω ότι δε γίνεται να αγνοήσει κανείς την οικονομική διάσταση -απλά ότι όποιος το κάνει θα έχει κάποια προβλήματα). Έτσι, αυτό καθ' αυτό το γεγονός δεν μπορώ να πως ότι με προβληματίζει.


Με προβληματίζει όμως το ότι η όλη ιστορία, έγινε στην ουσία ερήμην του Internet. Η διαδικασία που ακολούθησε η επιτροπή του Φεστιβάλ Διαφήμισης, ήταν τέτοια που δεν επέτρεπε να κριθούν τα πράγματα με το σωστό τρόπο, ενώ η λογική "όλα σε ένα τσουβάλι, σαφώς δεν τιμά κανένα διαγωνιζόμενο. Περί διαπλοκών δε, θα μπορούσαμε μάλλον να μιλάμε με τις ώρες. Αλλά πέρα από όλα αυτά, μια απλή ματιά στα sites που διαγωνίστηκαν -ας αφήσουμε απ' έξω όλα τα άλλα άσχεα και ας δούμε μόνο αυτά που μας ενδιαφέρουν- θα δείξει το αυταπόδεικτο.


Ότι η όλη ιστορία ήταν αστεία. Όταν ένα site όπως το SportLine, αποδεδειγμένα ένα από τα καλύτερα πράγματα που υπάρχουν στο ελληνικό κομμάτι του web (και αυτό το λέει κάποιος που μισεί τα αθλητικά πάσης φύσεως), έρχεται τρίτο, είναι περιττό να συζητάμε για κριτήρια, διαγωνισμό ή οτιδήποτε άλλο. Δυστυχώς, το πρώτο μεγάλο άνοιγμα της αγοράς του Internet προς τους διαφημιστάδες, ήταν σαφώς εις βάρος της αγοράς του Internet. ’ντε να δούμε τι θα γίνει στον επόμενο γύρο.


Το ραδιόφωνο παίζει, Brian Eno (Getting tiger mountain by strategy), η ώρα είναι 10 βράδυ Σαββάτου 4 Ιουλίου και το εβδομηκοστό δεύτερο S.N.A.F.U. πάει να βοηθήσει την καλή του που κάθεται στο διπλανό υπολογιστή και γράφει παριτούρες (δεν είναι υπέροχη η τεχνολογία;). Καλή σας εβδομάδα και συγχωρήστε μου ένα προσωπικό μήνυμα. Ο λόγος που δεν τιτλοφόρησα το σημερινό S.N.A.F.U. "Αίσχος", είναι επειδή -αν μη τι άλλο- οι κρίνοντες δεν απέκλιεσαν το site τελείως. Κώστα, καταλαβαίνεις τι εννοώ, αν και η μαλακία παραμένει...

(27/6/98) Περί αγορών

Ειλικρινά φίλες και φίλοι, δεν το καταλαβαίνω. Παρά το ότι -θεωρητικώς τουλάχιστον- βρίσκομαι μέσα στην αγορά αυτή από τριετίας, εξακολουθεί να μου διαφεύγει το πως ακριβώς σκέφτονται οι άνθρωποι που είναι μέσα σε αυτή. Και εννοώ φυσικά οι επιχειρηματίες, τα στελέχη των εταιριών, αυτοί που επενδύουν κεφάλαια κλπ. Λες και οτιδήποτε συμβαίνει στο εξωτερικό συμβαίνει μόνο εκεί, λες και πρόκειται για άλλη βιομηχανία, λες και πρόκειται για άλλο Internet. Και ναι μεν πρόκειται για άλλους ανθρώπους με άλλη νοοτροπία, όμως όσο περνάει ο καιρός, αποδεικνύεται ότι το Internet λειτουργεί αρκετά σαν εξισωτής. 1/4,τι συνέβη εκεί, θα συμβεί και εδώ.


Σύμφωνα με τα λίγα που γνωρίζω περί οικονομίας, χρειάζονται λεφτά για να βγουν λεφτά. Ακόμα και ο πιο έξυπνος επιχειρηματίας, χρειάζεται να κινηθεί μεθοδικά, να ερευνήσει την αγορά, να επενδύσει κάποιο κεφάλαιο και να περιμένει τα πρώτα αποτελέσματα, από όπου και θα βγάλει τα συμπεράσματα για το πως θα κινηθεί στη συνέχεια. Αν τυγχάνει κάπως πιο γάτα, θα καταφέρει να το κάνει επενδύοντας λιγότερα και αποκομίζοντας περισσότερο σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Μέχρι εκεί όμως. Η λογική "δίνω σήμερα ένα για να βγάλω χίλια αύριο" (κυριολεκτώντας ως προς τα μεγέθη και τους χρόνους) δεν είναι μπίζνες, είναι παπατζιλίκι.


Εναν τέτοιο αέρα, μου αποπνέει η αγορά του Internet στην Ελλάδα, φίλες και φίλοι αναγνώστες του S.N.A.F.U. 1/4λοι, αισθάνονται -προφανώς- εαυτόν τόσο γάτα, που πιστεύουν ότι η επένδυσή τους θα αποδώσει τα μέγιστα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Και για να είναι διπλά ωφελημένοι, φροντίζουν να επενδύσουν τα λιγότερα δυνατά -το επιχείρημα εκεί, είναι "να μη ρισκάρουμε γιατί το αντικείμενο είναι νέο και δεν ξέρεις τι γίνεται". Έτσι, βρίσκουν κανά δυό πιτσιρικάδες τρελαμένους με το αντικείμενο, τους πληρώνουν ψίχουλα, χτυπάνε δουλειές εκατομμυρίων έναντι φιστικιών (peanuts) και πουλάνε και τη σχετική μούρη ότι είναι στα κόλπα.


Και έξω γίνεται πανικός. Εταιρίες που ως τώρα δεν είχαν καμιά σχέση με το θέμα, επενδύουν δισεκατομμύρια για την εξαγορά τεχνογνωσίας, για μηχανήματα και για περιεχόμενο, ξέροντας με βεβαιότητα ότι οι πιθανότητές τους να βγάλουν κάτι είναι αστείες -πολύ συχνά δε βγάζουν ούτε όσα έβαλαν στο παιχνίδι. Εν τούτοις συνεχίζουν, ελπίζοντας ότι όταν κάποτε το πράγμα ωριμάσει, θα είναι στην κατάλληλη θέση για να μοιραστούν την πίτα αυτή. Και μιλάμε επαναλαμβάνω για εταιρίες που έχουν μεγέθη κατά πολύ πολλαπλάσια και από τις μεγαλύτερες ελληνικές. Διαφορά νοοτροπίας θα μου (ξανα)πείτε. Ναι ρε παιδιά αλλά μήπως το πράγμα έχει παραγίνει κάπως;


Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο έλλην τυγχάνει το καμάρι της υφηλίου. 1/4μορφος, γενναίος, ταλαντούχος, έξυπνος και μεγαλοτσούτσουνος, αποτελεί τον περιούσιο λαό του Κυρίου και έχει έρθει στον πλανήτη για να δώσει τα φώτα του σε όλους τους υπόλοιπους. Οδηγεί καλύτερα απ' όλους, είναι ο πιο μάγκας, φτιάχνει τα καλύτερα φαγητά και ακούει τις καλύτερες μουσικές. Επίσης, είναι γάτα και ξέρει να βγάζει λεφτά από το τίποτα, χωρίς να δουλεύει και χωρίς να επενδύει καν. 1/4λα του έρχονται όπως τα θέλει επειδή, όπως και να το κάνουμε, είναι ο καλύτερος. Λογικό είναι να είναι μπροστά και στα θέματα του Internet. Εμείς το χτίσαμε ρε -όταν εμείς κάναμε login αυτοί ήταν στα δέντρα και τρώγανε βελανίδια.


Φυσικά ουδείς σκέφτεται ότι ενδέχεται να μην είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα. 1/4τι αυτό το τουρλουμπούκι που συμβαίνει στην αγορά του Internet (και σε άλλες βέβαια, αλλά ο ανταποκριτής σας τυγχάνει να ασχολείται με αυτήν) στην ουσία δημιουργεί απλά ένα πρόσφορο έδαφος για να πλακώσουν αύριο-μεθαύριο οι βελανιδοταϊσμένοι και να αγοράσουν τα πάντα για ένα κομμάτι ψωμί. Υποδομή, ταλέντο και αγορά, μπορούν να γίνουν ένα πολύ καλό πιάτο για μια ξένη εταιρία με κάμποσα εκατομμύρια δολάρια στις τσέπες και με ενδιαφέρον για μια νέα και ασχημάτιστη αγορά. Το γιατί η αγορά αυτή παραμένει ασχημάτιστη μετά από τρία χρόνια, είναι ένα ερώτημα στο οποίο ακόμα προσπαθούμε να βρούμε την απάντηση.


Γιατί τα λέω αυτά φίλες και φίλοι; Επειδή την Τετάρτη 1η Ιουλίου, πρόκειται να γίνει το 8ο Φεστιβάλ Διαφήμισης. Η μεγάλη φιέστα των διαφημισταράδων. Και για πρώτη φορά, θα διαγωνιστούν και έργα "νέων μέσων", ήτοι web sites, CD ROMs και τα ρέστα. Υπάρχουν 27 διαγωνιζόμενοι (καθόλου αντιπροσωπευτικοί για την αγορά) και μια πενταμελής επιτροπή (το ίδιο) για να τα κρίνει. Και οι άνθρωποι της αγοράς μας, κάνουν χαρές μεγάλες, επειδή οι διαφημιστές τους αναγνώρισαν και τους παίζουν στο παιχνίδι τους. Κατά τη γνώμη μου φίλες και φίλοι, η αγορά αυτή *δε* θα έπρεπε να παίζει στο παιχνίδι της διαφήμισης -το αντίθετο μάλιστα. Και έτσι θα ήταν τα πράγματα, αν δεν μαστιζόταν (όπως όλες σχεδόν οι ελληνικές αγορές) από άσχετους και υπερφίαλους κόπανους.


Το ραδιόφωνο παίζει Dead Kennedys (California uber alles), η ώρα είναι 8.05, Σάββατο 27 Ιουνίου και το εβδομηκοστό πρώτο S.N.A.F.U. είναι πανευτυχές επειδή η καλή του αρίστευσε παμψηφεί στις εξετάσεις για το πτυχίο αρμονίας της. Καλή σας εβδομάδα και θα διαβιβάσω τα συγχαρητήριά σας.